Achillespeesblessure

6 maart 2018

De achillespeesblessure staat op de lijst van meest voorkomende blessures op nummer 5. Het is een overbelasting die vaak voorkomt bij ongeoefende lopers of de lopers die steeds opnieuw beginnen. Ook komt het voor als een loper plotseling van ondergrond verandert of intensiever gaat trainen. Het is een vervelende blessure die je zoveel mogelijk moet voorkomen. 

De blessure treedt bijna nooit plotseling op, maar sluipt er meestal geleidelijk in. In de eerste fase hebt je s ochtends bij het opstaan een licht stijf of pijnlijk gevoel, dat na wat wandelen verdwijnt. Als je geen maatregelen neemt, heb je er na verloop van tijd ook last van bij de warming-up. Later volgt de pijn bij elke stap. Je kan vaak een verdikking voelen. In een laat stadium duurt genezing maanden of nog veel langer, soms wel jaren.

Hoe ontstaat de blessure?

Je achillespees is het verlengde van de kuitspier en verbindt deze met het hielbeen. De kuitspieren spannen en ontspannen zich waardoor het hielbeen beweegt. Zo kan er gelopen worden. Je achillespees loopt in een soort kokertje waar ook vocht in zit. Bij een beweging glijdt de pees heen en weer. Als je voetstand bij de landing niet zo goed is, gaat de pees tegen het kokertje schuren. Het lichaam zal dan meer vocht aanmaken om de pees te genezen. Het kokertje wordt dan echter te nauw, het gaat pijn doen en er kan een ontsteking ontstaan.

Het kan ook zijn dat er van bovenaf aan de pees getrokken wordt. Dit is meestal als de kuitspieren te stijf of (ver)kort zijn. Deze spieren kunnen heel sterk worden! Als ze niet lang en soepel genoeg zijn wordt er aan de achillespees getrokken.

Er kan een pijnpunt ontstaan in het hielbeen, in en rond de pees. De oorzaak is dan meestal een paar verkeerde hardloopschoenen. Er kan ook pijn bij de aanhechting van de pees ontstaan. Je zult hier een verdikking voelen. Als je je voet en enkel op en neer beweegt kun je op die plek een krakend geluid opmerken.

Maatregelen nemen

Achillespeesblessures komen veel voor bij lopers met holvoeten en/of knikvoeten. Een knikvoet wil nogal eens in de steunfase overmatig naar binnen kantelen. Dat zorgt voor zijwaartse trekkrachten. Een achillespees kan daar niet zo goed tegen. Bij een holvoet is het hielbeen in de lengterichting aan de achterkant naar beneden gekanteld. Dat zorgt voor een relatieve verkorting van de pees en kuitspier, de buffer voor de achillespees. Andere risicofactoren zijn beenlengteverschil, stijve kuitspieren, explosieve trainingsvormen, slechte warming-up, een te snelle opbouw van de training en verkeerde sportschoenen. Je moet regelmatig controleren of de sportschoenen nog recht staan. Een schoen die aan n kant is ingezakt, kan veel klachten veroorzaken.

Bij het eerste signaal op een achillespeesblessure moet je maatregelen nemen, zoals meerdere keren per dag koelen (net zo lang tot de blessure over is) en een hakverhoging van 0,5 centimeter of meer. Je kunt met de hakverhoging lichtjes doortrainen en dan bewust op de hak landen. Pas wel op voor andere blessures. Stijve kuitspieren moet je masseren. Zorg ook voor voldoende rekoefeningen. Als deze maatregelen niet helpen, moet je relatieve rust nemen. (Snel)wandelen helpt de doorbloeding van de pees te bevorderen. Blijf altijd regelmatig koelen. Je kan een alternatieve vorm van training zoeken, zoals fietsen, (rol)schaatsen of aquajoggen. Bij een sportorthopedisch schoenmaker, SMA of sportspeciaalzaak kan je je voettype en loopstijl laten beoordelen. Je kunt dan een inlegzool aan laten meten die je voet corrigeert. Zo kun je een achillespeesblessure voor een groot deel voorkomen.