Tafeltennis dood in Nederland?

2 januari 2018

Volgens Herman Deister is tafeltennis in Nederland tanende. Hij refereert op ttnieuws.nl met name aan de slechte resultaten van de Nederlandse teams en de buitenlandse inbreng in het damesteam. Zonder deze inbreng zouden we vrijwel geen rol spelen op internationaal niveau.

Nu kan dit allemaal waar zijn, echter de vraag is of je de toekomst en succes van de sport mag afmeten aan de internationaal geboekte resultaten? Dit zou bijna Amerikaans worden. Het feit dat er geen punten zijn voor de tweede plek en de winnaar alles mee naar huis neemt.

Hier ben ik het hartgrondig niet mee eens. Ik geloof er niet in dat je het plezier wat duizenden hebben met het recreatief spelen van tafeltennis thuis, in verenigingsverband, in de competitie of waar dan ook mag afdoen als “ten dode opgeschreven”.

Als ik kijk naar mezelf heb ik heel veel uren thuis vroeger staan spelen, in eerste instantie buiten als het niet te hard waaide…, maar later toen we de luxe van een grote kamer hadden binnen.

Ontelbare uren speelplezier op een opklap tafeltennistafel met zijn 2en of 3en

Als je de kosten van de tafel rekent en deelt door het aantal uren is dat een zeer goedkope vorm van kinder entertainment, en ik zou graag eens bij Herman thuis kijken of als hij kinderen heeft ze er ook zo zelfvoorzienend en sportief mee omgaan voor deze prijs per uur.

Ik heb ook een blauwe maandag bij een vereniging gespeeld, maar dat geregelde deed het niet voor mij. De sfeer was er echter goed en de kids liepen niet op straat te rommelen en zich onledig te houden met bushokjes slopen of ouderen het net-gepinde geld af te pakken.

Dus Herman, graag een positievere kijk op de sport als geheel, en dat er kritiek is op de bondsaanpak dat kan. Negatieve publiciteit op de sport is niet constructief. Doe er liever wat aan om de kinderen enthousiast te houden voor de sport.